Gepost op 2009-03-09
Te vroeg de bocht genomen. Te laat uit de bol gegaan. Rechtdoor gevlogen op een dt-punt. In de gracht gesukkeld en oude koeien uit de sloot gehaald. Over de kop gegaan en inversie gepleegd. In een plas geduwd en water bij de wijn gedaan. Verkeerd geschakeld, de draad verloren en aan de ketting gelegd. Lek gereden in een uitroepteken. Van de lijn afgeweken en met adjectieven gekwakt. Wieltje gezogen en spijkers op laag water gezocht. Epo genomen en voor hyperbolen gekozen. Te hoog getoerentald en te lang gemottenbald. Gedubbeld, geschorst en geschrapt. Vals gestart en juist tekortgeschoten. Hoog gemikt en laag gevallen. Helemaal onderuitgegaan en weer op het rechte pad beland. Alles gegoven en nog altijd niet boven.
Schrijven is vallen en opstaan. Zeker in deze tijden. Want gisteren zag ik bij de nieuwsberichten dat oude schrijvers vallen en nieuwe schrijvers opstaan.
